Kuchnia chińska − przepisy potraw chińskich

Kuchnia chińska to tak naprawdę wiele różnych kuchni, które można spotkać na obszarze dzisiejszych Chin. Chiny rozciągają się od strefy podzwrotnikowej aż po Syberię, od Pacyfiku aż do stepów mongolskich i pustyń Azji centralnej − na tak zróżnicowanym pod względem środowiska obszarze nie może więc istnieć jedna kuchnia chińska. Nie można więc powiedzieć, że kuchnia chińska obfituje w owoce morza, bo na stepach krewetek się raczej nie jada. Nie można też powiedzieć, że kuchnia chińska jest łagodna w smaku, gdyż na przykład w prowincji Hunan je się na ostro. I tak dalej. W Chinach jest wiele różnych kuchni, różniących się od siebie tak jak kuchnie krajów europejskich − o ile nie bardziej.

Zamieszczone tutaj przepisy są autentycznie chińskie i nie przeszły żadnych przeróbek na potrzeby białego człowieka. Nie ma tutaj takich pseudo-chińskich potraf jak „lasagna po chińsku” czy też „piersi kurczaka w sezamie”. Chińczycy na ogół nie znoszą sera ani piersi z kurczaka. Lubią za to świńskie uszy, kurze łapki, trzewia i mięso z dużą ilością kości oraz smażone i parzone warzywa (np. rzepak). Może nie brzmi to zachęcająco, ale moim celem jest pokazanie, jak naprawdę wyglądają różne kuchnie chińskie.

Wiele składników chińskich potraw (a zwłaszcza przypraw) nie jest w Polsce znanych i nie posiada polskojęzycznych odpowiedników. Dlatego w słowniku zamieszczam zdjęcia i polski opis niektórych z nich.

Psów, kotów, węży, cykad, jedwabników i innych chińskich osobliwości nie będę tutaj prezentował, gdyż nie spożywa się ich regularnie na co dzień tak jak wieprzowinę czy makaron; jeśli ktoś ma ochotę na takie specjały, to musi albo wiedzieć w jakiej restauracji je podają albo sam je sobie przyrządzić (w drugim przypadku trzeba jednak jeszcze wiedzieć, gdzie można te produkty zdobyć, bo na pewno nie w supermarkecie, a i na targu nie każdym i nie zawsze).

Na razie wrzuciłem tutaj tylko kilka przepisów. W przyszłości obiecuję więcej.